در سال 643 ه « 1 » خليفه مستعصم ابو احمد عبد اللّه براى تقسيم‌بندى چهار منطقه اقدام به فرستادن كبوترهايى به سوى آن چهار جهت نمود كه عبارتند از : مشهد حذيفة بن اليمان در مداين ، مشهد امام حسن عسكرى در « سرّ من رأى » ، مشهد « غنى » در كوفه و قادسيه . آنگاه با هردسته از كبوترها ، دو عادل و يك وكيل نيز روانه كرد و بعد از انجام كارها در اين مورد چيزى نوشته شد و افراد عادلى پيش قاضى شهادت دادند كه چنين امرى پيش آنها به ثبوت رسيده است و اين مناطق چهارگانه به يمانيات و عسكريات و غنويات و قادسيات نام‌گذارى شدند . نقيب قطب الدين حسين بن اقساسى در اين‌باره اشعارى سرود و تقديم خليفه نمود كه ابتداى آن چنين است : - اى خليفهء خدا ، اى كسى كه شمشير تصميم و ثباتت ، عهده‌دار حفاظت گذشت زمان و امنيت اجتماعى است . آنگاه مىافزايد : - كبوترانى كه به عنوان تقسيم مناطق فرستادى ، بر كبوتران ديگر كه از پيش مىشناختيم شرافت دارند . - كبوتران قادسيات ، پرندگان مقدسى هستند ، چون شما اى مالك دنيا ، آنها را فرستادى . - بعد از آنها كبوتران غنويات هستند كه به وسيلهء آنها بىنيازى زندگى و آنچه را كه گسيل دارندهء آنها مىخواهد ، حاصل مىشود . - كبوتران عسكريات پرندگان باارزشى هستند كه جز تو ديگرى به آنها ارزش نداده است . - و سپس كبوتران يمانيات هستند كه قرار داده نشدند ، مگر شمشيرهاى تيز نسبت به دشمنان . - هماره تو اى خليفه ، در پناه خدا و در خوشى و نعمت باشى ، تا مردم در پرتو عظمتت راه به سوى پيروزى و سعادت بيابند .

--> ( 1 ) . الحوادث الجامعة 203 .